Οι καπνοί που «φούμαρα» τις τρείς πρώτες μέρες φαίνεται πως άφησαν μόνιμη παρενέργεια που με ακολούθησε για όλες της επόμενες του ταξιδιού…
Εγώ κι η ζάλη μου περάσαμε υπέροχα στον υπερβολικά ζεστό νότο της Ισπανίας. Ανύπαρκτες οι σκέψεις για το πριν και το μετά. Για πρώτη φορά στο εδώ και στο τώρα.
Μου μένουν στιγμές...
...
οι λόφοι από τις ακτές της Αφρικής στο βάθος ενώ το αυτοκίνητο τρέχει μες το καταμεσήμερο…
τα χιόνια στη Σιέρα Νεβάδα…
το πλήθος να φωνάζει κι ο ταύρος στην αρένα…
ακούω τη φωνή μου να τραγουδά…
βουλιάζω νωχελικά σε καυτά νερά στο ημίφως ενός χαμάμ ένα απόγευμα…
εκείνη η γρήγορη αγκαλιά και το παιχνίδι των χειλιών ένα ξημέρωμα… στα κλεφτά σαν τα σχολιαρόπαιδα…
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου