Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

-Και πως το περίμενες δηλαδή ;

 

-Ξέρεις κάτι … δεν μ’ αρέσει έτσι.
-Και πως το περίμενες δηλαδή ;
-Δεν ξέρω… δεν ξέρω… κάπως αλλιώς αλλά όχι έτσι…
Δεν το περίμενα έτσι…
αλλά δεν το θέλω κι αλλιώς…
δεν το μπορώ κι αλλιώς…
δεν το καταφέρνω κι αλλιώς…
ένας ηθοποιός δύο ρόλοι…
εγώ από τη μία εγώ από την άλλη…
πολλά χρόνια τώρα…

-Μ'αγαπάς λίγο;
-Όχι μεγάλα λόγια δεν είπαμε; 

-Δεν με παίρνει για περισσότερα!
Περισσότερα…
δεν υπάρχουν αρκετά, πώς είναι δυνατόν να με παίρνει για περισσότερα…

-Αυτός εδώ είναι ο εγκέφαλος… ο εγκέφαλος που διψάει για αλήθεια και ποτέ δεν του δίνουν αρκετή και ποτέ δεν χορταίνει.
αλήθεια…
ποτέ δεν είναι αρκετή…
αλήθεια…
δεν λέγεται γιατί δεν αντέχεται
αλήθεια…
αληθινά ψέματα… τι ωραία που ακούγονται…
και πόσο όμορφα είναι να βουλιάζεις στη ζεστασιά τους…
κρατάει λίγο αλλά είναι όμορφα…

-Κι αυτό εδώ κάτω είναι το φύλλο που διψάει για έρωτα γιατί νιώθει μοναξιά πότε πότε…


-Κι εγώ στη ζωή μου τα χόρτασα και τα τρία όσο μπορούσα κι όσο ήθελα.
Δεν τα χόρτασα να πάρει…
Ακούς;

Το μάθημα τέλειωσε ε;… Μπορείς να πηγαίνεις…







«Κοίτα… άμα θέλεις να κοιμηθούμε μαζί… εντάξει…»

Που ‘σαι… ναι... θέλω να κοιμηθούμε μαζί…
να κοιμηθούμε…
αγκαλιά…
πλάι πλάι σε εμβρυική στάση κι αγκαλιά… σφιχτή… όλη νύχτα…
σφιχτή αγκαλιά… να ξεφυσάς τα όνειρά σου στο αυτί μου… να χτυπά η καρδιά σου στην πλάτη μου…

«Κοίτα… άμα θέλεις να κοιμηθούμε μαζί… εντάξει…»

Γιατί οι άνθρωποι όταν θέλουν να κάνουν έρωτα ρωτούν αν θέλουν να κοιμηθεί ο άλλος μαζί τους;
Έρωτα ρε… έρωτα… να κάνουμε έρωτα πες…
όμορφα…
γλυκά…
Να πηδηχτούμε… πες το ντε
σκληρά…
δυνατά…
πρόστυχα…
όπως θέλω…
όπως θέλεις…
όπως θέλουμε…