Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

δεν έχω λόγια...

Λοιπόooooν... διάβασα στο Ε της ελευθεροτυπίας αυτό και ψάχνοντας στο διαδίκτυο για το βιβλίο του Dawkins βρήκα αυτό και κατά συνέπεια ολόκληρο το βιβλίο
Άρχισα να το διαβάζω και κατάλαβα πόσο γέρασα… δεν είμαι εγώ για τέτοια, δεν μπορώ να σημειώνω με τα εργαλεία του Acrobat, γουστάρω να αφήσω το βιβλίο στο κομοδίνο και άλλα τέτοια … 
Τέλος πάντων δεν είναι αυτό το θέμα μου. Σήμερα Δευτέρα πήγα και χώθηκα στα βιβλιοπωλεία στο κέντρο θέλοντας να αγοράσω κάποια δωράκια αλλά και να αγοράσω το εν λόγω βιβλίο. Στην επιστροφή για το σπίτι μέσα στο τρόλεϊ το άνοιξα και άρχισα να διαβάζω. Κάποια στιγμή με σκούντησε ένας  κύριος και μου είπε σχετικά δυνατά (διότι είχα και τα ακουστικά στα αυτιά): «Μια και διαβάζεις  αυτό το βιβλίο πάρε να διαβάσεις κι αυτό»
Κόκαλο εγώ… το πήρα ευγενικά και άρχισα (ή έκανα πως άρχισα) να διαβάζω ΑΥΤΟ:

Γύρισα με τρόπο να τον κοιτάξω… καθόταν δυο θέσεις πιο πέρα… Αμπέχονο με δεκάδες ελληνικές σημαίες και διάφορα άλλα παρόμοια…
Όταν σηκώθηκα να κατέβω ο κύριος με πληροφόρησε πως ο σύλλογος έχει και ιστοσελίδα...


Δεν είχε ξεχάσει να γράψει και το τηλέφωνό του βέβαια…